Paradox 84

​ 1.
Wat hou ik van mijn hoofd!
Zelfs nog iets meer dan van zingen,
zeg ik ondanks mijn warme stem:
iedere zondag eer ik Hem,
of Haar, of Het, of Whatever.
In ieder geval voelt het goed
en het werkt.
 
2.
De worship is bij ons
meestal net niet overdreven.
Ik word behoorlijk opgebouwd,
al was het maar uit lijfsbehoud.
Soms hoop ik op eeuwig leven,
al weet ik dat niemand ooit
blijvend geneest.
 
3.
Ik denk weleens terug
aan hoe het ging toen ik klein was.
Jeruzalem dat ik bemin,
wij treden uwe poorten in.
Nergens een spoortje van twijfel,
en drie formulieren van
​ik heb gelijk.

​4.
Gemoedsrust is mijn doel.
Geef me romantisch gezwijmel
met ruimte voor vrijzinnigheid:
mijn lieve brein heeft mij bevrijd
van al mijn angst en mijn vragen
of ik naar de hel ga en
of die bestaat.
 
5.
Johannes van het Kruis
had zijn geheel eigen mening:
gecontempleer over het leed
en of het er wel echt toe deed.
Maar ik leef niet in een klooster!
Ik moet me verhouden tot
​hier en tot nu.
 
6.
Voor het alternatief
(maatschappelijk activisme)
ben ik te lomp en introvert,
te sensitief en te apert
genuanceerd in mijn denken:
Ik leef best verantwoord maar
wel ​met een grens.

​7.
Op niemand kijk ik neer.
Ik eet het liefst vegetarisch.
Van elke dag maak ik een feest:
geef hart en ziel en krijg de geest.
Zo bouw ik aan een fijn zelfbeeld;
ik denk positief, anders
trek ik het niet.
 
8.
Wat moet ik met je aan,
HEER van de hemelse legers?
Ik vind je aarde bizar goed,
daarom snap ik niet wat je doet.
En de causale relatie
van welvaart met scepsis
​is mijn paradox.